Feeds:
Berichten
Reacties

Samen met instant-Twitter-vriend Merlijn en zijn buurman Jos poogde ik delen van de Veenendaalse treurwilg te bewaren voor het verwerken van de treurnis van Merlijn’s kinderen, die opeens hun treurwilgen naast hun school omgezaagd zagen worden. Ik gebruik bomen als Nature Access Points (natureaccess.nl). En als ze onverhoopt omgezaagd worden, kan dat ook nog. De boom kon het intense Twitter- en belverkeer toch niet velen, en werd na enkele uren respijt toch versnipperd. Bij deze hun virtuele monument.

Het is eigenlijk nog niet af. Wie heeft foto’s van de bomen toen ze nog stonden? Wie heeft foto’s van de bomen toen er nog geen nieuwbouwwijk was? Wie heeft andere informatie over de historie van streek en bomen. Jouw verhaal graag als reactie op dit bericht. Als je foto’s hebt, stuur ze dan naar mij (jos@wdwrd.com), dan zet ik ze bij de: slideshow.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

In deze beuk zit honingzwam. De wortels zijn aangetast. Dit soort bomen kunnen zonder enige aanleiding, zonder wind, gewoon omvallen. Je weet nooit wanneer, en middenin het bos van Zoelen zou dat geen probleem zijn. Deze reus staat echter bij het drukste stuk van het landgoed: de plek waar de meeste mensen, wandelaars, fietsers, en auto’s komen. Daarom laat boswachter Jaap van Houselt (Staatsbosbeheer) de beuk uit veiligheidsoverwegingen voor 15 maart kappen. Iedere boomeigenaar is verantwoordelijk voor zijn bomen, en voor de schade die ze kunnen aanrichten.

Mijn Disk is ook steeds verder gescheurd, toen ik hem in mijn hal hing. Het is een droge verwarmde ruimte. De pas gezaagde schijf gaat dan heel hard drogen. Omdat de buitenste jaarringen veel langer zijn dan de binnenste, krimpen die relatief veel harder, en ontstaat er spanning in het hout. Die spanning lost de schijf op door een scheur of scheuren, richting de kern. Het is eigenlijk onvermijdelijk, hoewel er wel uitzonderingen zijn. Voor mij hoort het bij mijn kunst. De Zoelense eik leeft voort, en pakt je bij de …. Help, hij scheurt! Het roept emotie op. En als kunstenaar denk ik dat ik dan iets bereikt heb.

Toch hield ie op met scheuren. Op 5 centimer uit de rand. Daar houd het stoere stuk ijzer – van de smid hier om de hoek – de jaarringen bij elkaar. Maar hoe de schijf zich gedraagt is altijd onvoorspelbaar. Soms gaat de schijf zelfs in tweeën. Wat blijft is de link naar de oerplek, en wat groeit zijn de verbindingen met de andere schijven in den lande.

Vliegen langs  het netwerk doe je met dit Google Earth-KML-bestand.

Ik vind het een gek soort magie hebben, op je computer een beetje over de wereld hoppen. Dank je wel, Orlando!

Gebruikers hebben het over hun Oak Disk Ervaringen

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.